وجه تمایز ذخیره گاه های زیست کره از دیگر طبقات حفاظت شده، روش برنامه ریزی و مدیریت مناسب آنهاست که بر پایه استفاده های چند منظوره و سپردن نقش اساسی و سازنده به جوامع محلی استوار است. در این برنامه ریزی ها، توجه به ارتباط متقابل انسان و منابع طبیعی و استفاده پایدار، زمینه حفاظت و حمایت از منابع ژنتیکی گیاهی و جانوری، پژوهش، نظارت و کنترل پیوسته زیست محیطی را فراهم می سازد.

در حال حاضر 553 ذخیره­گاه زیست­کره در 107 کشور جهان تاسیس و ایران از جمله کشورهای پیشگام و موثر در تحقق برنامه های انسان و کره مسکون سازمان یونسکو محسوب می شود و به عنوان یکی از اعضای فعال کمیسیون ملی انسان و کره مسکون یونسکو در حال حاضر دارای 10 ذخیره­گاه زیست­کره به اسامی توران، کویر، گلستان، میانکاله، ارژن و پریشان، گنو، حرا ،دنا و دریاچه ارومیه می­باشد.

ذخیره گاه زیست کره توران، ذخیره گاه زیست کره کویر، ذخیره گاه زیست کره گلستان، ذخیره گاه زیست کره میانکاله،ذخیره گاه زیست کره ارژن و پریشان، ذخیره گاه زیست کره گنو، ذخیره گاه زیست کره حرا، ذخیره گاه زیست کره دنا، ذخیره گاه زیست کره ارومیه، ذخیره گاه زیست کره ارسباران